Sta waar het eerste anatomische theater opende

De Cortile Antico, de Oude Binnenplaats, is het architectonische hart van Palazzo Bo, in de late zestiende eeuw herbouwd door Andrea Moroni. Twee verdiepingen met zuilengalerijen lopen eromheen, en bijna elk oppervlak tussen de zuilen draagt een gebeiteld wapenschild — honderden ervan, daterend van de vroegste eeuwen van de universiteit tot het einde van de zeventiende eeuw.

Elk schild in de Cortile Antico eert een rector, een hoogleraar of een van de historische studenten-"naties" van de universiteit — de verenigingen waarin studenten uit een bepaald land zich organiseerden. Door de loggia wandelen is een stenen appel doen van de internationale reikwijdte van de universiteit, eeuwen voordat internationaal onderwijs een marketingterm werd.

De Sala dei Quaranta, de Zaal van de Veertig, dankt haar naam aan de veertig portretten van geleerden die tussen de veertiende en negentiende eeuw in Padua doceerden of studeerden, afkomstig uit meer dan twintig landen en geschilderd door Gian Giacomo dal Forno. Galileo's eigen lessenaar, gebouwd zodat studenten hem boven een volle zaal konden zien, wordt hier bewaard.

Op 25 juni 1678 verdedigde de Venetiaanse edelvrouw Elena Lucrezia Cornaro Piscopia in verband met deze zaal een doctoraat in de filosofie, waarbij zij vragen beantwoordde over twee willekeurig gekozen passages uit Aristoteles. De belangstelling was zo groot dat het examen naar de kathedraal van Padua werd verplaatst, en zij werd de eerste vrouw ter wereld die een universitaire graad behaalde.

Het Anatomisch Theater werd in 1594 besteld en in 1595 ingewijd door Girolamo Fabrici d'Acquapendente, die vijftig jaar lang de leerstoel chirurgie en anatomie van Padua bekleedde. Waar eerdere anatomen, onder wie decennia vóór hem Andreas Vesalius, tijdelijke theaters gebruikten die voor elke ontleding werden gebouwd en afgebroken, bouwde Fabrici iets permanents: een steile trechter van concentrische houten ringen rond een kleine centrale vloer.

Ingewijd op 16 januari 1595 is het theater, in essentie in zijn oorspronkelijke vorm, de oudst bewaard gebleven zaal van zijn soort ter wereld. De lichamen die hier werden ontleed, kwamen van onder de geëxecuteerden, en volgens gewoonte van buiten zowel Padua als Venetië — zodat geen van beide steden een van haar eigen inwoners op de tafel zag.

William Harvey studeerde vanaf december 1599 in Padua en studeerde in 1602 af als Doctor in de Geneeskunde, met Girolamo Fabrici zelf als leermeester — de oprichter van het Anatomisch Theater, die al klepachtige structuren in de aderen had ontdekt. Harvey nam die observatie mee naar Engeland, waar ze bijdroeg aan zijn eigen verklaring van de continue bloedsomloop.

De anatomische traditie van Padua bleef baanbrekende figuren voortbrengen na Harvey: meer dan een eeuw later doceerde Giovanni Battista Morgagni hier en staat hij bekend als de vader van de moderne pathologische anatomie. Het theater zelf bleef onafgebroken in gebruik tot 1872, toen de groeiende medische faculteit uiteindelijk verhuisde naar speciaal gebouwde ruimtes elders in Padua.

Van eind jaren dertig tot begin jaren veertig, onder rector Carlo Anti, gaf de universiteit Gio Ponti de opdracht de ceremoniële vertrekken van Palazzo Bo te herscheppen. Ponti ontwierp ongeveer vijfhonderd afzonderlijke stukken — stoelen, bureaus, deuren, kasten — voor het Rectoraat, de Sala dei Quaranta, de Aula Magna en de vier afstudeerzalen, in samenwerking met Pietro Chiesa van Fontana Arte voor de verlichting.

Het resultaat staat direct tegenover zes eeuwen oudere steen en fresco's: gestreepte terrazzovloeren en gedurfd twintigste-eeuws meubilair in vertrekken die Galileo nog aan hun verhoudingen zou herkennen. Deze laag van het paleis wordt alleen getoond op de weekend- en feestdagenroute, naast de historische vertrekken die elke bezoeker ziet.

Uw ticket reserveert uw plaats voor een van de drie bezoeken: de Historische tour op weekdagen, de tour Palazzo Bo en Gio Ponti in het weekend, of de zelfgeleide toegang in het weekend. Alle drie omvatten het Cortile Antico, de Aula Magna waar Galileo doceerde, de Sala dei Quaranta met zijn katheder, en het Anatomisch Theater van 1595, bekeken vanaf de originele vloer.

Geleide vertrekken zijn er in het Italiaans en Engels — u kiest de taal wanneer u uw tijd selecteert — en elke route heeft tarieven voor volwassenen, senioren, jongeren en gezinnen. Omdat Palazzo Bo een werkend universiteitsgebouw blijft, kan de exacte route enigszins variëren rond academische evenementen.

Op weekdagen is Palazzo Bo alleen te zien tijdens de geleide Historische tour, met Italiaanse vertrekken door de dag en Engelse momenteel om 11:30, 13:30 en 16:30. Op zaterdag, zondag en feestdagen voegt de geleide route — Palazzo Bo en de Twintigste Eeuw van Gio Ponti — de interieurs uit de jaren 1930–40 toe, met Engelse vertrekken momenteel om 11:30, 14:30 en 16:30.

Op weekend- en feestdagen kunt u ook de zelfstandige toegang boeken, een toegang op een gereserveerd tijdstip met audiofragmenten ter plaatse. Welke route u ook kiest, het verzamelpunt is het ticketkantoor tussen de twee binnenplaatsen van Palazzo Bo, bereikbaar via de ingang aan de Via VIII Febbraio — kom enkele minuten voor uw geboekte tijd aan.

Padua ligt op de hoofdlijn tussen Venetië en Milaan. Rechtstreekse treinen vertrekken van Venezia Santa Lucia elke 15 tot 20 minuten en doen er slechts 26 minuten over naar Padova. Vanaf station Padova is Palazzo Bo ongeveer 20 minuten wandelen langs de Corso del Popolo, of een korte rit met tramlijn SIR1 naar de nabijgelegen halte Ponti Romani.

Automobilisten moeten rekening houden met de gebruikelijke Italiaanse beperkingen voor het historische centrum van Padua en kunnen het beste aan de rand parkeren en te voet verdergaan. Door de centrale ligging van Palazzo Bo zijn de Scrovegni-kapel, de Basiliek van de Heilige Antonius, de Orto Botanico en Prato della Valle allemaal gemakkelijk te voet of met de tram bereikbaar.